Nu alweer censuur!

30 oktober 2009 · Ingedeeld onder politiek · Tagged , , , ,

Ik stel me stilaan vragen bij de praktijken die de CD&V de laatste jaren hanteert. In het verre verleden, toen de CVP de macht verkiezing na verkiezing kon verwerven, had de partij de naam van pro-censuur te zijn. Het katholieke verleden is daar natuurlijk niet vreemd aan. Enige tijd geleden werd een tentoonstelling over schrijver Louis Paul Boon geweerd omdat die niet proper genoeg was, niet geheel toevallig door een CD&V-gedeputeerde. Een spotprent met Yves Leterme door Vitalski mocht ook al niet en werd door een lokale CD&V-burgervader verboden, samen met de hele voorstelling. Inge Vervotte uitte fel kritiek op een seksueel getinte foto van Sensoa, gebruikt als aidspreventieve reclame. Jeroen Meus mocht geen stukje maken over Hitler in Plat Preféré, Canvas mocht geen reclame maken met de bewust tiran. CD&V had hierin niet het laatste woord, maar stelde zich toch vragen bij deze “wansmakelijke” gedachten bij de VRT. Zo ook kwam er onder hun druk geen grappig, ironisch bedoeld stukje pornografie als reclame voor Studio Brussel. Ook is er de huidige minister van Justitie, Stefaan De Clerck, die internetfilters plaatst voor pedofielensites. In dat laatste geval valt dat nog goed te verstaan: de sites schenden de privacy van ex-pedofielen, die zo ook geen kans krijgen tot re-integratie. Ik gaf destijds ook al redenen aan waarom die “firewall” (eigenlijk een filter) weliswaar geen oplossing biedt: (a) de site opent gewoon elders opnieuw en de filter moet steeds aangepast worden; (b) dit zet de deur open voor meer blokkeringen van websites die niet “gepast” zijn in onze maatschappij. Censuur, internet blokkeren, het is niet meer van deze tijd. In China werkt het wel nog, maar het is een publiek geheim dat wie dat wil toch aan gevoelige informatie kan geraken. Censuur noch filters zullen dat verhinderen.

Image representing Google Earth as depicted in...

Image via CrunchBase

Nu heeft ook Pieter De Crem dat weer niet goed begrepen. Onze teerbeminde minister van Onnozele Oorlogen, Weggesmeten Geld en Sluiting van Pas Gerenoveerde Kazernes heeft nog niet ontdekt dat vrijheid van informatie een nieuwe hoeksteen van de maatschappij is geworden. De Crem, ook bekend als Crembo, wil Google Earth enige censuur opleggen. Je weet wel, Google Earth heeft zo hele mooie luchtfoto’s van onze aardbol. Je stad of straat eens onder de loep nemen is wel fijn. Er zijn ook veel uitbreidingen voor, die bepaalde plekken extra in de verf zetten (om wat voor reden dan ook). Een leuk instrument, maar Crembo ziet er een probleem in: ook militaire gebouwen worden erop getoond. Probleem! De weinige kazernes die ons land nog over heeft, vormen zo een doelwit voor mensen die het niet zo goed op hebben met ons. Gezien het beperkte aantal legerbasissen binnenkort, is da kans groot dat we plots een groot stuk van het leger kwijt zijn als er iemand op schiet. De Crem heeft Google dan ook al enige tijd geleden gevraagd om deze plaatsen, zo maar even 146, onscherp te maken. De Crem wil nu het publiceren van zo’n foto’s zonder toestemming verbieden, eventueel uitgebreid met een gelijkaardig verbod op foto’s van andere kwetsbare punten, zoals de kerncentrales die te lang open blijven (hun bestaan op zich is al een gevaar, ze sluiten zou handiger zijn, probleem opgelost).

‘t Valt goed te begrijpen dat De Crem en – naar ik veronderstel – enkele andere partijen ons land willen beschermen, maar er zijn toch een aantal vragen die ik mezelf stel als ik zoiets lees.

Zoals: welke idioot wil ons landje nu aanvallen? Als ze dat toch willen, zijn we dan zo naïef te denken dat Google Earth hun enige bron is? Terrorisme is vaak wel beter georganiseerd dan dat. Bovendien weten ze al snel waar een militair iets is als ze zien dat Google Earth net daar wat waziger is. Vroeger maakten ze op grote luchtfoto’s van die gebieden landbouwgrond, maar een geoefend oog zag dit ook. Wazig maken maakt ze dus niet onzichtbaar. Oké, ze zullen de details niet meer zien, maar is dat nodig voor een terroristische aanslag? Iets in de zin van 11 september? Dat was ook niet op de centimeter uitgemeten, denk ik. Het doelwit was groot genoeg. Dat kan voor een militaire basis of een kerncentrale net zo zijn.

Censureren van foto’s? Het is niet meer van deze tijd, Crembo. Ga wat oorlog voeren, daar ben je beter in. Hoewel…

Lees ook

http://www.demorgen.be/dm/nl/990/Buitenland/article/detail/1022330/2009/10/28/De-Crem-Google-Earth-kan-veiligheidsrisico-vormen.dhtml

Reblog this post [with Zemanta]

Laat een reactie achter

Asterix 34: De verjaardag van Asterix & Obelix

29 oktober 2009 · Ingedeeld onder strips · Tagged , , , , ,

De verjaardag van Asterix en Obelix

Cover "De verjaardag van Asterix en Obelix"

Klassieke strips, helemaal mijn ding! Een heel bekende klassieker is Asterix, vaak ook al eens foutief benoemd als “Asterix en Obelix”. Asterix is wereldwijd een van de best verkochte stripreeksen, niet in het minst dankzij het uitzonderlijke talent René Goscinny. Deze scenarist had een gouden pen: alles wat hij maakte, werd razend populair. Zo ook Asterix. Goscinny is intussen al jaren dood en dat wordt ook heel duidelijk als we de nieuwste albums van Asterix lezen…

Albert Uderzo, de tekenaar, heeft de reeks toch niet willen stoppen na de dood van zijn vriend. Hij is dan maar zelf in de pen gekropen en laat het tekenen steeds meer over aan anderen. Maar Uderzo is Goscinny niet. Sinds album 25 is er volgens velen – mij inclusief – een dalende trend wat kwaliteit betreft. Tekeningen blijven goed, verhaaltjes worden barslecht. De mythe rond Asterix wordt steeds vaker doorbroken: Asterix wordt verliefd, kan zijn gevoelens niet langer de baas, blijkt nog levende ouders te hebben… Het simpele verhaaltje waarin Romeinen in de pan worden gehakt en er op het einde een groot banket is, is blijkbaar niet meer genoeg. Het vorige album, Het geheime wapen, ging zelfs de toer van sciencefiction op. Ook ik was er niet tevreden over.

Album 34 dan maar, De verjaardag van Asterix en Obelix, met als ondertitel Het guldenboek. Vorige week verschenen ter ere van de 50ste verjaardag van Asterix. Laten we er maar geen doekjes om winden: de negatieve trend is er nog steeds, al is er gelukkig geen sciencefiction te bespeuren in dit album. Wel behoorlijk onorigineel is de terugkeer van bijna alle hoofd- en bijrolspelers van de voorbije albums.

Het begint al on-Asterix: Asterix en Obelix blijken plots 50 jaar ouder te zijn geworden. Alleen Nestorix – de oude brompot – lijkt de tand des tijds te hebben doorstaan. De meesten hebben kinderen, die allemaal de job van papa of mama hebben overgenomen. Obelix geeft zijn geestelijke vader een dreun om hem te straffen voor deze transformatie. Ze worden snel weer hun oude… eh… jonge zelf.

Dan komen heel wat oude bekenden in het dorp aan om Asterix’ en Obelix’ verjaardag te vieren. Zelfs de piraten, die altijd maar weer slaag krijgen, komen de helden een geschenkje geven. Ook de eigen dorpsgenoten hebben geschenkjes in gedachten. Daar gaat het verhaal dan eigenlijk ook over: over die geschenkjes. Eerst komt mevrouw Nestorix op de proppen met nieuwe kledij voor de helden (zelfs een eerbetoon aan Franquin komt aan bod, heel tof dat ze deze grootmeester eren, maar eigenlijk is het ronduit flauw), dan volgt een brief van Walhalla, een ansichtkaart van Tekenis, hun Egyptische vriend, gevolgd door tal van andere cadeaus. Er zijn reflecties over het verleden en heel veel verwijzingen naar andere kunstvormen. Obelix als de Denker van Rodin, Walhalla als de Mona Lisa, Kakafonix/Assurancetourix als lid van de Beatles… Er zijn ook nog verwijzingen naar het pretpark Parc Astérix en de filmwereld. Dat laatste is een duidelijke manier om het boek te vullen en duur te maken. Er worden ‘historische’ bloopers getoond uit vroegere albums. Recyclage van vorige albums met andere woorden. Dubbel in dit geval: eerst wordt de blooper getoond met het voorafgaande stukje dat wel juist was, dan wordt dat stukje nog eens getoond, aangevuld met het uiteindelijke resultaat (zoals dat in de vorige avonturen verscheen). Zeker ook grappig bedoeld, maar ik zie er eveneens een commerciële truc in.

Als afsluiter laten Cleopatra en Caesar nog van zich horen. Caesar probeert nog steeds het dorp in te lijven, maar slaagt natuurlijk weer niet. De klassieke mop, maar dan wel heel erg slecht verteld.

Is er dan iets goed aan dit album? Hm, er staan wel wat platen en teksten in die nog niet eerder in albumvorm verschenen en zo hun plekje krijgen in de reeks. Ze worden helaas opgenomen in één onnozel, lang verhaal over de verjaardag en verliezen zo hun aantrekkingskracht.

Een gemiste kans om de 50ste verjaardag van Asterix in de verf te zetten. Helaas. Goscinny had beslist beter gekund.

Dit kan een beetje grof klinken, maar er is misschien nog hoop voor de reeks: Uderzo heeft beslist dat de reeks mag voortgezet worden na zijn dood. Misschien kan dat het peil van de verhalen terugbrengen naar de periode-Goscinny. Hoewel het heel goed bekend is dat Goscinny een zeer uitzonderlijk talent had. Hoop doet leven. Eén ding is wel zeker: zó kan het niet meer verder!

Uitgever: Les Éditions Albert René

Richtprijs: € 7,50 (softcover, 56 pagina’s)

Reblog this post [with Zemanta]

Laat een reactie achter

Geen Wi-Fi op de trein

28 oktober 2009 · Ingedeeld onder actualiteit, trein · Tagged , , ,

Helaas, helaas: de NMBS ziet het niet zitten om te investeren in draadloos internet op de trein. Als dat er moet komen, dan moet iemand anders dat maar doen voor hen, zonder dat zijn er financieel schade van kunnen ondervinden. Telenet of Belgacom: waar wachten jullie toch op?

Volgens de Minister van Overheidsbedrijven, Steven Vanackere (CD&V), kunnen bepaalde mensen trouwens al op de trein surfen, weliswaar via een gsm-netwerk. De aanbieders daarvan moeten hun aanbod langs de spoorlijnen verbeteren, maar het is dus niet aan de NMBS om dit te doen.

Misschien heeft de minister ergens op Mars rondgehangen de laatste jaren, maar internet via de gsm is echt niet aangenaam, ook al gebruik je er een laptop voor. Het is heel erg duur en is helemaal niet hetzelfde als gewoon internet. Jammer dat het internet op de trein zo voor een exclusief groepje mensen beperkt blijft. Een exclusief groepje dat dan meestal nog de auto neemt hoogstwaarschijnlijk.

Hopelijk voor de NMBS is dat geen verkeerde keuze. Steeds meer mensen willen overal internet, liefst met Wi-Fi. Denk maar aan het plan van Brugge om van heel de stad een hotspot te maken. Het ziet er toch naar uit dat (snel) internet net als de radio overal wenselijk zal worden. Dat de NMBS dus maar snel op de internettrein springt.

Reblog this post [with Zemanta]

Laat een reactie achter

Puik plan, maar…

27 oktober 2009 · Ingedeeld onder politiek · Tagged ,

Van Hool articulated bus of the Flemish public...

Image via Wikipedia

Dit weekend gelezen op de site van De Morgen:  Katia Della Faille (Open Vld, kamerlid) wil de steeds talrijkere busstroken ook toegankelijk maken voor milieuvriendelijke wagens. Dat moet het gebruik van elektrische wagens sterk stimuleren.

Op zich lijkt het geen Open Vld-plan, aangezien die vaak aanzien worden als “de partij voor de auto en rijken”. Dat is trouwens ook niet onjuist, laat ons een kat een kat noemen. Dit voorstel is daar niet in strijd mee: rijken kunnen zo’n auto kopen en ontlopen zo met mondjesmaat stukken file. Meer plaats voor de auto; het openbaar vervoer krijgt geen exclusieve voorrang meer. Het is dus typisch liberaal, al klinkt het voorstel ook heel groen. Want ja, het is wel zo dat die busstroken natuurlijk niet volledig bezet zijn en dat bepaalde wagens er goed gebruik van zouden kunnen maken. Waarom dan geen elektrische wagens, een klein marktsegment?

Ik juich het toe, want uiteraard gaan sommige autobestuurders hier blij om zijn. Ze zullen maar wat graag hun auto inruilen om uit de file te ontsnappen als ze daar de middelen voor hebben. Eens de rijksten de auto’s hebben, dan zullen die in prijs dalen en komen de minder rijken ook in aanmerking voor zo’n auto. Die ze dan ook kopen en waardoor de CO2-uitstoot ook afneemt. Prima dus.

Een mooi idee, maar we moeten noodgedwongen weer kanttekeningen maken (sorry). Op korte termijn is dit heel goed om een mentaliteitsverandering te veroorzaken. Mensen gaan de auto’s beginnen kopen en het zal “gewoon” worden. Zoals ik al schreef, dan zullen ook steeds lagere klassen in aanmerking komen om er een te kopen. Kortom, steeds meer wagens met minder uitstoot. Prima. Maar dan begint het: de busrijstroken raken vol, het openbaar vervoer stremt en ook de hulpdiensten krijgen het weer wat harder te verduren. Dan wordt het weer tijd om de busstroken te hervormen tot waar ze voor gemaakt zijn: openbaar vervoer. Want laat er geen twijfel over bestaan: properder of niet, er zijn te veel auto’s. Het openbaar vervoer is een goede oplossing, maar dan moet dat redelijk kwalitatief zijn en moeten er rijstroken zijn voor bussen alleen.

Dus dan moet er op een gegeven moment weer ingegrepen worden om het mobiliteitsprobleem aan te pakken. Gelukkig zal een deel auto’s tegen dan wel al proper zijn en is de toon hopelijk gezet voor meer. Tegen dan kunnen we de nieuwe vervuilende wagens misschien ook extra gaan belasten. Niet de oude natuurlijk, want de laagste sociale klassen gaan de overstap nog niet hebben gemaakt en kunnen dat misschien ook niet.

Al bij al een goed voorstel, maar het moet boven alles tijdelijk zijn, slechts bedoeld om de mensen te stimuleren te investeren in minder vervuilende auto’s.

Kijk zeker ook eens op

http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/1020308/2009/10/25/Laat-milieuvriendelijke-auto-s-op-busstrook-rijden.dhtml

Reblog this post [with Zemanta]

Laat een reactie achter

Verguisd, dan in de armen gesloten

26 oktober 2009 · Ingedeeld onder actualiteit · Tagged , , ,

The 1997 song Barbie Girl by Aqua led to a fiv...

Image via Wikipedia

Een sterk staaltje van opportunisme bij Mattel, één van de wereldleiders op de speelgoedmarkt. Barbie is misschien wel hun bekendste product en net dat product laat van zich horen. Herinner je je het liedje uit 1997 van Aqua nog, Barbie Girl? Kan nauwelijks anders, zoals dat een hype is geweest. En een klassieker uit de jaren 90 is geworden. Mattel was niet echt gelukkig met het liedje, dat wereldwijd wel groot succes wist te boeken. Ergens logisch, want in het liedje werden alle clichés over Barbie op een hoopje gegooid en sterk uitvergroot. Een degelijke spotprent eigenlijk. Hoewel komisch bedoeld, Mattel kon er niet echt om lachen en spande een proces aan. De rechter oordeelde dat Barbie heel wat aandacht heeft gekregen door Aqua en dat dit soort van parodie bij het succes hoort. Mattel ving bot, de redenen die de rechter aanhaalde waren trouwens juist. Het liedje werd een hit, maar het doelpubliek, kleine meisjes, verstonden de ironie van het liedje en de smakelijke clip vast toch niet. Voor hen hoorde het bij Barbie zelf en Barbie werd populairder. Mattel had gratis reclame gekregen.

Intussen zijn de plooien tussen Aqua – sinds dit jaar weer actief als groep – en Mattel platgestreken. Aqua blijkt zelfs te hebben gezongen voor de 50ste verjaardag van Barbie dit jaar. Het is zelfs zo erg dat Mattel het liedje nu ook helemaal opneemt. Het liedje dat in hun ogen een flauwe persiflage was, het belachelijk maken van hun paradepaardje, is nu plots alles waar Barbie voor staat: grappig en extravagant. Het liedje kreeg een licht aangepaste tekst en wordt nu door Mattel gebruikt als reclame. Wie het eens wil zien: http://blogs.wsj.com/speakeasy/2009/08/28/barbie-model-astronaut-rock-star-marxist-theorist/. Naar mijn mening is het origineel toch wel beter, maar vooral stukken grappiger. Gek genoeg was de parodie meer Barbie dan de reclame zelf.

Op deze manier helpt Mattel misschien de comeback van Aqua wat vooruit. Een mooie beloning nadat ze zelf hetzelfde hebben veroorzaakt voor Barbie.

Het kan toch raar lopen in het leven…

Reblog this post [with Zemanta]

Laat een reactie achter

Patrik, ga naar Rusland!

25 oktober 2009 · Ingedeeld onder politiek · Tagged , ,

Het zit er bijna op voor Patrik Vankrunkelsven. Politiek ooit begonnen als politicus in de Volksunie, sinds het uiteenvallen van de VU lid van Open Vld. Daarnaast ook dokter. Vankrunkelsven kon het niet meer zo goed vinden met de liberale familie, vooral in ethische dossiers, waarbij hij als erg progressief bekend staat. De partij wil geen rookverbod in de horeca en dat zint de man niet. De spreekwoordelijke druppel voor Vankrunkelsven. Nog even doorwerken, maar dan mag de partij iemand anders aanstellen als senator. Dan wordt de dokter weer gewoon dokter en onderzoeker. Of dat wil hij ons toch doen geloven.

Volgens mij zit er iets anders achter: Vankrunkelsven vindt zich niet meer in de liberale partij omdat hij geen liberaal is. Hij is linkser dan dat. Links en communisme worden ook vaak in één adem genoemd. Is het niet wat té toevallig dat Vankrunkelsven en Lenin (zie onder) uiterlijk zo op elkaar gelijken? Is dat niet eerder een uiterlijk teken van gelijke inborst?

Volgens mij heeft het Kremlin lucht gekregen van Vankrunkselsvens erg linkse ideeën. Ze zoeken misschien wel een nieuwe Lenin, of op z’n minst iemand die zich voor Lenin kan uitgeven. Dat kan mooi staan op communistische feestjes. Daar kan Patrik de erkenning ook krijgen die hij bij de liberalen niet meer kreeg. En als het Kremlin er niet achter zit, dan kan Patrik zich ook gewoon zelf kandidaat stellen voor zo’n functie.

Zeg de Belgische politiek dus maar snel vaarwel, probeer het eens in Rusland! Succes gegarandeerd.

Reblog this post [with Zemanta]

Laat een reactie achter

Daar zat ik nu op te wachten zie!

23 oktober 2009 · Ingedeeld onder van alles wat · Tagged , ,

Gene Thomas

Image by jasperwiet via Flickr

Gene Thomas en Gina komen terug samen om X-Session te vormen! Het Vlaamse hitkanon was er een paar jaar geleden mee gestopt, maar niet met ruzie. Zoals dat altijd gaat met zo’n groepen, komen ze weer samen. Comebacks zijn vaak leuk, al was het maar om de nostalgie die ze oproepen. Twintig comebacks van Get Ready! of groepen in andere samenstellingen niet meegerekend natuurlijk. Wel, X-Session, ik ben blij dat ze terugkomen. Dat is nu eens echt muziek waar ik vrolijk van werd. Opgewekte dancedeuntjes. Ik hoop dat ze er weer gaan weten te maken als ze hun oude nummers opnieuw uitbrengen of met de nieuwe nummers die gepland zijn. ‘k Ben benieuwd. Eindelijk nog eens wat goeds op de radio erbij.

Al zal het me wel weer aan het verloren radiostation doen denken…

En nu we toch bezig zijn, van mij mogen deze mensen ook ‘n comeback maken:

  • Touch of Joy (Sergio en Xandee, maar zij zijn “definitief” gestopt)
  • Destiny’s child (komt eraan)
  • Spice Girls (en deze keer beter graag)
  • Phats and Small (gesplitst? Geen idee, maar ze mogen wel eens hits maken!)
  • Mackenzie feat. Jessy (dat was ook nogal ambiance)
  • Roxette (ook bezig, maar nog niet veel nieuws gezien)
  • Ace of Base (idem)

En deze mogen stoppen met hun comeback of moeten er zelfs niet aan beginnen:

  • 2Fabiola, hoe mooi de poging ook, zonder Zohra is het die naam niet waardig;
  • Get Ready!, de nieuwe bezetting werpt ook geen vruchten af en het gaykarakter is niet meer in;
  • All Saints, ze waren nooit goed in wat ze wilden bereiken, nl. de Spice Girls verdrijven;
  • Rolling Stones, want hoewel ze nog zalen vol weten te krijgen, hun sound is uit de oertijd en vernieuwt niet;
  • The Jacksons, hoewel ze mijn sympathie hebben, maar zonder Michael zullen ze altijd maar volk lokken als herinnering van de King of Pop;
  • Moloko, omdat Roísin Murphy het goed doet alleen;
  • Krezip, omdat ze toch geen hits meer gaan scoren;
  • Twarres, dat weer bestaat, maar waarvan 1 Fries geen Fries is.

Voor de rest twijfel ik nog over Steps. Goed in zijn tijd, maar net als grote voorbeeld Abba: te gedateerd.

Reblog this post [with Zemanta]

Commentaar (1) »

Betutteling

22 oktober 2009 · Ingedeeld onder politiek · Tagged , , ,

The ATV is commonly called a quad (quad-bike) ...

Image via Wikipedia

Ik vraag me stilaan af vanuit welk idee sommige politici hun beroep hebben gekozen. Je hoort politicus te worden als je de problemen van de mensen wil oplossen. Daarbij is het de bedoeling dat je, eens je aan de macht bent, iedereen zo goed mogelijk helpt. Het heeft weinig zin onbezonnen te werk te gaan en alleen te luisteren naar één groep van mensen. Maar blijkbaar zondigen bepaalde politici hier toch graag tegen. “Gezond verstand” zullen ze het zelf wel noemen, ik noem het steevast “kortzichtigheid”.

Twee concrete voorbeeldjes van deze week. Toevallig of niet twee keer met CD&V in de hoofdrol. Een eerste kwam gisteren aan bod in Villa Politica, het fantastische tv-programma (op één) met live beelden uit het Vlaams parlement (of de Kamer op donderdag). Ik beken: ik vind het een prachtig programma. Vlot, goed voorzien van achtergrondinformatie en ook bijzonder komisch. Linda De Win, presentatrice van dienst, loopt iedereen in de gang achterna en stelt heel gevatte vragen. Aan de antwoorden van de politici leid ik vaak hun kwaliteit af. Wie rond de pot draait, krijgt de vraag nog eens voorgeschoteld. Niet antwoorden lijkt mij altijd een teken van zwakte. Als je iets niet wil zeggen, dan moet je daar maar eerlijk over zijn en zeggen waarom. Maar je ziet ook de politici echt aan het werk. Ze stellen vragen, beantwoorden vragen of debatteren. Sommigen doen dat alleen als de tv-camera’s draaien, maar dat wordt snel doorprikt door Linda De Win of door andere politici. Handig, want het sterkt onze visie op die mensen. Eén man uit de CD&V is altijd heel ijverig, zeker als de camera’s op zijn smoel gericht zijn: Carl Decaluwé.

Carl Decaluwé heeft kritiek op alles en iedereen, behalve op zichzelf of zijn partij. Negatieve kritiek, vaak onder de gordel. Deze week ging hij zelfs de populistische toer op, wat ik kortzichtig vond. Het referendum in Antwerpen alweer, ja. Decaluwé prikkelde mij toen hij de uitslag bekritiseerde. Een lage opkomst, heel weinig belastingbetalers hebben hun stem uitgebracht. Bovendien zitten die belastingbetalers ook in de rest van Vlaanderen, niet alleen in Antwerpen. Dus de “nee” is in zijn ogen redelijk onnozel. Hij blijft de brug verdedigen. Kortzichtig. Belastinggeld is vaak een goed argument, want je moet toch op de uitgaven letten. Maar in dit geval speelt meer mee dan dat. Belastingen van alle Vlamingen, maar het ding zou wel boven Antwerpen moeten verschijnen. De Antwerpenaar stemde niet over “moeten we daar nu het geld van alle Vlamingen in betrekken?”, maar eerder over de leefbaarheid van de stad als die brug er zou komen. Met de leefbaarheid daar heeft de Vlaming buiten Antwerpen weinig voeling, dat is logisch. Maar ik hoopte dat ze wakker zouden geschud zijn met het referendum. Is het zinvol ons geld te steken in iets waar de Antwerpenaar schrik voor heeft? Misschien wel, zul je zeggen, want het komt heel Vlaanderen ten goede. Maar komt het ten goede als de Antwerpenaar later voor ziekenhuiskosten zorgt als hij last heeft van de geluidsoverlast of de concentratie fijn stof? Fijn stof is er nu ook al, maar niet zo hard boven de binnenstad. En er komt nog steeds meer vervoer (hét grote probleem), dus nog meer fijn stof. Kortom: zwaaien met argumenten over belastinggeld zijn zeer kortzichtig. Het gaat over leefbaarheid in dit geval.

Dan was er nog geval 2: Etienne Schouppe. Die wil verkeersborden uitvinden om quads (brommers op vier wielen) te kunnen verbieden. In natuur- en recreatiegebieden en in stedelijk gebied. Hm. Onzin, sommige mensen willen deze voertuigen nu wel verbieden, maar om de verkeerde redenen. Verkeerd verkeer, zo lijkt een quad wel. Nee, dat is het niet. De chauffeurs ervan zijn vaak de oorzaak voor de slechte naam van dit voertuig. Quads maken lawaai, maar dat doen brommers op twee wielen net zo goed. Sommigen doen er zot mee, maar is het dan nodig iedereen die dat heeft te straffen? Ik kan me moeilijk voorstellen dat iedereen overlast veroorzaakt. Controle van het rijgedrag kan al veel oplossen. En van het lawaai, uiteraard. Maar als je quads ergens wil verbieden, verbied dan de brommer in het algemeen. Geen discriminatie op basis van wielen alstublieft. Ik zie er niet echt een meerwaarde in. Tenzij op wegen waar ze te traag voor zijn, maar te breed of zwaar voor een fietspad, maar dan pas je beter het verkeersreglement aan. Een bord uitvinden lijkt mij niet nodig. Controles op de bestuurders des te meer. Dan is het probleem snel genoeg opgelost. Met hetzelfde geld!

Voilà, twee kortzichtige visies de wereld uit geholpen. ‘n Beetje dieper nadenken alstublieft.

Reblog this post [with Zemanta]

Laat een reactie achter

Marginaal gefoefel

21 oktober 2009 · Ingedeeld onder informatica · Tagged

Caption text

Image via Wikipedia

5 jaar Wikipedia. Ik kreeg onlangs een mooie ster op mijn Wikipediaprofiel omdat ik er al zo lang aan werk. Niet dat ik er al zoveel heb gedaan. Af en toe een pagina over mijn favoriete onderwerpen wat aanpassen, aanvullen of verbeteren. In het Frans, Engels of Nederlands, het maakt me niet zo uit. Een fotootje van een trein plaatsen bij een artikel is me ook mooi gelukt. Wikipedia is een fantastisch instrument en ik vind het mijn plicht er ook wat tot bij te dragen. Alleen maar profiteren van de gratis encyclopedie is iets te gemakkelijk. Kennis delen is trouwens leuk, vind ik.

Location of Staden in West Flanders

Image via Wikipedia

Kennis zoeken vind ik ook leuk. Zo zag ik Man Bijt Hond, een programma dat me niet vaak veel kennis bijbrengt. Enkel oude mensen leer ik er mee kennen. Zoals in de rubriek Het Dorp. Deze week is dat blijkbaar Staden. Een dorp dat ik van naam wel ken, maar verder? Ik hoorde het dialect en herkende er West-Vlaams in. Ik wou het toch even checken of ik het juist had en bekeek de Wikipediapagina dus maar even. Oost-Vlaanderen zei die. Buurgemeente Kortemark was in Langemark veranderd. De aangrenzende gemeenten stonden er nog (behalve Kortemark dus), maar werden aangegeven als zijnde niét aangrenzend. Een grappenmaker dus. Iemand had een andere fout (1.110.000 i.p.v. 11.000 inwoners) ook al aangepast. Ik vraag me af wat mensen daar toch zo leuk aan vinden om zo’n dingen te verpesten.

Het ergste van al is dat deze fouten er net meer dan een maand op stonden. Van 19 september. Het wrede lot van pagina’s die niet vaak gelezen worden. Ik kan me voorstellen dat ik deze week niet de eerste was die het dorp moest opzoeken, na het in Man Bijt Hond te hebben gezien. Enkele mensen zullen al helemaal misleid zijn.

Het lot van Wikipedia dus. Mensen beschouwen het om deze reden ook als onbetrouwbaar. Ik snap waarom, al is het fel overdreven. Eigenlijk kan ik me niet herinneren dat ik dit soort grapjes al eerder ben tegengekomen. Spelfoutjes daarentegen wel. Ik kan het dus beamen: Wikipedia is zeer betrouwbaar. Maar je moet wakker zijn. Grappenmakers maken Wikipedia kapot om te scoren. Fouten moeten dus opvallen. Maar Wikipedia blijft ook erg betrouwbaar omdat de grapjes er niet gesmaakt worden. Het is gelukkig ook niet anoniem: zondaars kunnen zonder probleem geblokkeerd worden. De schade kan trouwens altijd heel simpel hersteld worden. Niet zo leuk voor grappenmakers (of vandalen, ‘t is maar hoe je ze wil noemen). Ik kan de gebruikers dan ook maar adviseren om bij twijfel de geschiedenis van de pagina te bekijken en een oudere versie te vergelijken met de nieuwste. Zie je dat de inhoud totaal omgekeerd is? Zoek dan eens op Google wat nu juist is.

Wikipedia is je vriend, maar zoals dat gaat met vrienden moet je ook weten hoe je ze behandelt. Wikipedia is je naïeve vriend: hij slikt alles wat anderen hem inlepelen. Maar wat zijn andere vrienden hem hebben ingelepeld, is hij niet vergeten.

Reblog this post [with Zemanta]

Laat een reactie achter

Sympathiek

20 oktober 2009 · Ingedeeld onder rariteiten, strips · Tagged ,

Droevig nieuws voor de Vlaamse strip: Jef Nys is niet meer. Een miskende tekenaar, dat is wel zeker. Hij tekende voor kinderen en hanteerde een schijnbaar eenvoudige tekenstijl. Schijnbaar. Het is een techniek op zich, net zoals je de Klare Lijn van o.a. Hergé hebt (teken alleen wat nodig is om het geheel te verstaan) of de Atoomstijl van o.a. Franquin (een dynamische stijl met heel veel details, realiteit in de tekening is er ver zoek, maar het totaalplaatje lijkt echt). Miskend, maar bij zijn dood blijkbaar toch in ere hersteld door de media. Al moeten we niet cynisch doen: hij kreeg de erkenning al een aantal jaar geleden toen hij de Bronzen Adhemar binnenhaalde, een heel belangrijke stripprijs in Vlaanderen. Hij werd – gelukkig maar – al bij leven geroemd. Het ga je goed in de striphemel. Hopelijk is er een echt Zonnedorp met een echte Hemelstraat, zoals waar Jommeke woont.

Ook de VRT leeft blijkbaar mee met de dood, want nieuwslezer Freek Braeckman kreeg onder zijn vestje een wel erg toepasselijke outfit. Oordeel zelf:

Reblog this post [with Zemanta]

Laat een reactie achter

« Vorige Pagina — « Vorige ingaves
Volgende invoer — Volgende Pagina »