Archief voor letters

De reden van het wielrennen

28 september 2009 · Ingedeeld onder letters, rariteiten · Tagged , , ,

Philippe Gilbert, Winnaar Omloop Het Volk (1/3...

Image by soepvlees via Flickr

Hemeltjelief, wat een taalgebruik in die sportwereld ook altijd! Gisteren hoorde ik (in het sportgedeelte van het 13u-journaal op één, klik hier), naar aanleiding van het WK wielrennen in Mendrisio, heel wat en heel wat niet. Wielrenner Philippe Gilbert (foto) zei:

Ik denk we eh kunnen eh sterke ploeg. Zeker geen wind pakken. Het is mijn been die beslist.

De sympathieke Waal is al bij al verstaanbaar. Geen wind pakken, sja, dat lijkt me anders wel moeilijk. Kun je dan uit de wind rijden? Het been beslist, eigenlijk is dat de beste samenvatting. Superbenen bij voorkeur.

Dan was er nog Tom Boonen, maar wat hij zei, was onverstaanbaar, dus teken ik maar geen citaten op. Schrijnend hoe een haperende Waal duidelijker Nederlands kan spreken dan een Vlaming uit Balen. Ik eis echt ondertitels voor onverstaanbare mensen uit de Kempen. Het moeten niet alleen de ergste West-Vlamingen zijn.

Nick Nuyens (een andere wielrenner) hoorde ik nog het volgende beweren:

Da’s een beetje eigenlijk altijd het recept op een WK: eerst het bord van een ander leegeten. We hebben allemaal heel groten honger.

Wie het doel van wielrennen nog niet had begrepen (zoals ikzelf), die weet het dan nu: wielrennen is om ter eerst aan het buffet zijn. Blijkbaar hongeren wielrenners zich uit. Logisch dat ze dan als eerste proberen aan te komen, dan is er nog meer keuze bij het eten. Eerst komt, eerst maalt. Omdat de Belgen zouden kunnen winnen, is dat buffet zelfs heel speciaal Belgisch geworden: er is een Belgisch dorp in Mendisio opgericht, een plek vol frieten en bier. Als uitgehongerde Belg kun je toch niet anders dan daar het uiterste voor geven?

Sport: het blijft me verbazen.

Ook interessant:

http://www.hln.be/hln/nl/1294/WK-Wielrennen/article/detail/1004430/2009/09/27/De-grappigste-uitspraken-van-Wuyts-en-Van-Nieuwkerke-tijdens-WK.dhtml

http://www.sporza.be/cm/sporza/wielrennen/WK/090927_wk_profs_aankondiging
Reblog this post [with Zemanta]

Laat een reactie achter

Materiaalpech

25 september 2009 · Ingedeeld onder letters

Bicycle in Plymouth, England at the start of t...

Image via Wikipedia

Sportnieuws, het is altijd wel een beetje bizar als het op taalgebruik aankomt. Sporters die spreken over de goede benen die ze hebben of die alles in de je-vorm zeggen, terwijl ze eigenlijk ‘we’ bedoelen… Ook de journalisten gebruiken al eens een afwijkende terminologie. “Goeie bal” als het eigenlijk al heel de voetbalmatch dezelfde bal is, zo van die dingen. Gisteren was er weer zo’n leuke, voor de rubriek “onnodig moeilijk taalgebruik”. Een of andere wielrenner in een of andere koers (ik volg het echt niet) moest opgeven wegens “materiaalpech”. Materiaalpech? Eigenlijk bedoelde de verslaggever gewoon “zijn fiets was stuk”… Klinkt al wat duidelijker, toch?

Reblog this post [with Zemanta]

Laat een reactie achter

Een mondje vol

15 september 2009 · Ingedeeld onder letters, rariteiten

Islam

Image by rogiro via Flickr

Vandaag in de rubriek “zeg eens in 50 woorden wat ook in 10 woorden gezegd kan worden”:

“Op basis van de inlichtingen die wij van mijnheer Nordine Taouil hebben verzameld, hebben wij geoordeeld te moeten meedelen dat de betrokkene dient beschouwd te worden als iemand die eigenlijk een extremistische moslim is van salafistisch-wahabitische strekking en die actief militeert in salafistische kringen”, zegt Alain Winants, administrateur-generaal van de Staatsveiligheid.

http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/binnenland/090914_imam

Kort gezegd: “We hebben aanwijzingen dat Nordine Taouil ‘n extremist is.” Niet zo moeilijk toch?

Reblog this post [with Zemanta]

Laat een reactie achter

Corrigeer het zelf!

4 april 2009 · Ingedeeld onder informatica, letters, media · Tagged , , ,

Nieuwssites die met hun tijd meegaan, ik mag ze wel. Deze week opende bijvoorbeeld vandaag.be, een site waarop je met je Facebook kunt inloggen. Je kunt de artikels op je Facebookpagina koppelen en ook op de populaire Facebookfunctie “Dit vind ik leuk” klikken bij de artikels. Ook vele andere sites en weblogs hebben al een hele tijd de mogelijkheid om een pagina aan Facebook te koppelen. Zalig, al heb ik er nog niet echt gebruik van gemaakt.

Ook De Standaard Online doet mee aan de interactie. Geen directe koppelingen met Facebook (al kun je ook op DS Online een artikel linken aan Facebook, maar geen “Dit vind ik leuk”), maar wel een nieuwigheidje sinds de start van hun nieuwe website: het corrigeren van fouten in de artikels. Ik nam donderdag de proef op de som toen ik een typische taalfout (‘n contaminatie) aantrof in een artikel. Het ging over het programma Koppen op één waarin Bart Tommelein en andere politici (Bart De Wever, Kathleen Van Brempt, Mieke Vogels, Tom Dehaene) werden gescreend op lichaamsvetten. Bij Tommelein stond er: “Hij weegt met 106 kilo te zwaar, maar heeft wel een zeer goede conditie.” Dat moet zijn: “weegt te veel” of “is te zwaar”. Ik klikte dus op de nieuwe functie, vulde de reactie in en vrijdag stond dit al online:

Ook dat kan ik wel pruimen! Een soort Wikipediastijl op De Standaard, al gaat het natuurlijk niet zo snel. Het WWW is zo fantastisch…

Laat een reactie achter

Boekenfestijn

28 februari 2009 · Ingedeeld onder Leuven, bio-informatica, letters · Tagged

Toen de dieren nog konden spreken, zo’n ruime 4 jaar geleden, studeerde ik nog informatica aan de Kortrijkse campus van de K.U.Leuven, toen nog de KULAK genaamd. Ik zat er toen op kot. In Kortrijk is er maar weinig te doen, maar ergens gedurende het tweede semester kwam er een gigantische boekenverkoop: het Boekenfestijn. Ik had er geen idee van, maar kwam te weten dat het een soort boekenbeurs is voor boeken die echt weg moeten. Vermoedelijk overstocks en hier en daar ook een verkeerd gedrukt exemplaar. Boekenvoordeel in het (heel) groot.

Boekenfestijn is trouwens veel gezegd. Er zijn ook steeds meer prullaria te vinden. In die categorie zijn wenskaarten en puzzels zo wat de meest hoogstaande producten. Het wordt erger per editie. Maar boeken blijven toch het belangrijkste, dus ik blijf gaan. Twee keer in Kortrijk, ook al eens in Antwerpen, dit jaar voor het eerst en misschien laatst in Leuven. Ik vertrek ook steeds met het gedacht “ik vind niets”. De eerste keer had ik heel wat boeken bij, waaronder De Hobbit en In de ban van de Ring. Ik heb ook al een chocolade- en dinosaurusboek van daar, net als een boek met Griekse mythen en sagen (dat ze trouwens nog steeds verkopen daar) en Garfieldpockets. Geen miskopen gebleken, ik ben er zeer tevreden over. Misschien vergeet ik zelfs nog aankopen. Je krijgt ook elke keer een gratis boek, tenminste als je een bonnetje hebt. Rommelboeken weliswaar, boeken (of zelfs prullaria) waar ze duidelijk van af willen.

Dit jaar ging ik dus in Leuven, afgelopen donderdag. Ik ging weer met de idee “ik heb niets nodig”, maar kwam toch niet met lege handen buiten. Mijn favoriete categorieën zijn computer, informatica, fauna en medische en exacte wetenschappen. Strips zijn er ook, maar die spreken me er nooit aan. Bij de informatica zoek ik al jaren naar nuttige boeken over C++, Perl, Adobe Flash (ActionScript), JavaScript, PHP/MySQL en in mindere mate Java. Zoals gewoonlijk zijn de boeken daarover te simpel voor een gediplomeerde informaticus. Niet dat ik wil opscheppen, maar zo is het nu eenmaal. Ook dit jaar was het weer zo, al zijn de boeken van O’reilly daar ook vaak goed vertegenwoordigd. Prima boeken over allerlei codetalen in de informatica. Ze hadden een basisboek over Perl, maar helaas liet de kwaliteit van de kaft wat te wensen over. Niet dat ik daar zo streng op toezie, maar een basisboek heb ik niet zo strikt nodig. Als er dan iets mis mee is, dan laat ik het maar. Geen informaticaboeken dit jaar dus. Weeral.

Eerder had ik bij de wetenschappelijke boeken wél al iets gevonden. Mijn oog viel direct op het woord ‘bioinformatics’. Een boek daarover? En dan nog volume 2! Volume 1 lag er gelukkig ook. Ik keek en knikte instemmend, al ben ik er nog steeds niet van overtuigd dat dit het beste boek ooit is. Maar het waren koopjes en ik zou misschien spijt krijgen achteraf. Wat al vaker is gebeurd als ik wat niet kocht. Het zijn mooie boeken met veel beschrijvingen van dingen die ik zelf gezien heb in vele van mijn vakken over bio-informatica. Niet allemaal even uitvoerig, zo worden Hidden Markov Models (vergeet de term maar, het is gewoon een belangrijk concept) niet echt uitgelegd, maar toch nog wel vaak vermeld. Het staat ook vol referenties, waaronder eentje naar een professor waar ik les van heb gekregen, nog maar vorig semester.

Over professoren gesproken: op het boekenfestijn liep er een rond! Voor het gemak noem ik hem maar professor BDD (ietwat te zien op de bijgewerkte foto bij dit artikeltje). Een echte computerwetenschapper en professor: oersaai en precies van een andere wereld. Zat die vent nu niet te neuzen in de computer- en informaticaboeken zeker! Je zou dan denken dat die daar alles van weet of nog meer dan een simpele bachelor in de informatica vindt dat de boeken daar veel te simpel zijn. Maar nee hoor! De man liep zelfs met een trolleymandje rond, speurend naar nieuwe werken over… Perl misschien. Of websites bouwen. Toch allemaal dingen die bij zijn leerstof te vinden waren. Maar ah ja, in de tijd dat ik student was in Kortrijk, gaf die man bijna alle informaticavakken. Behalve het strikte programmeren dan. Alles hangt dus wel wat vast aan zijn leerstof. Ik ben nog steeds benieuwd naar wat er in zijn mandje is terechtgekomen.

Bij mij was het niet meer dan die 2 boeken. Nog een gratis boek, dat wel nog. Ik had geen bonnetje, maar bij de stand met gratis boeken stond een man iedereen een bonnetje te geven. Allemaal bonnetjes uit de Metro. Voor alle duidelijkheid: in de Metro stond één bon. Hij moet een stapel Metro’s hebben gehad, want ik zag hem echt aan zowat iedereen een pagina uit de krant geven. Ik overdrijf niet als ik zeg dat ik er hem 20 heb zien geven. Zijn jaszak stak er nog vol van. Een man op zoek naar aandacht?

Volgens mij heeft de brave (?) man alle resterende Metro’s van woensdag uit het station gehaald. Toen ik daar rond 21u aankwam, lagen er namelijk nog héél veel. Als hij deze heeft genomen, dan was hij inderdaad voorzien van een hoop bonnetjes.

In elk geval, voor iedereen die een boek zoekt over iéts: ga naar het Boekenfestijn! Het is gratis! Wel opletten: het neemt veel tijd in beslag en het is er druk. Maar je vindt er heel veel. Literatuur, maar net zo goed rommel. Kookboeken, kinderboeken, dierenboeken, boeken met wetenschappelijk niveau… je vindt het er allemaal.

Laat een reactie achter

“Energy balanced lifestyle”

4 februari 2009 · Ingedeeld onder letters · Tagged , , , ,

Het is wereldkankerdag. De Stichting tegen Kanker wou op deze dag dan ook uitpakken met een kleine stunt om de dag in de verf te zetten. Ze besloten te werken op het thema van overgewicht, toch niet onbelangrijk als het over kanker gaat. Dus stelden ze een in station Brussel-Zuid een standje op waar mensen hun BMI (body mass index, de populaire naam voor de Queteletindex) konden laten bepalen en waar ze ook wat gezondheidstips konden krijgen. De Stichting hanteert de boodschap “energy balanced lifestyle”. Energy balanced lifestyle? Oké, dat dekt de lading compleet hoor. Het is zo erg dat één van de mensen van de Stichting het moest uitleggen in het station, zoals in Het Journaal op één te zien was. Het kwam neer op gezond en matig eten en ook nog bewegen. Hm. Een puike slogan kun je het moeilijk noemen. Het is een hypermoderne slogan, maar als die mensen moet gaan bereiken, dan kun je beter werken met iets dat iedereen verstaat, toch?

Een gemiste kans, want een goede slogan maakt heel veel goed. Iets pakkends, iets opvallends. “Vreet niet, maar geniet” of zoiets. Het woord “kanker” mag trouwens ook gerust in de slogan, dan weten we tenminste ook waarvoor we slank moeten worden of blijven. “Vreet, maar niet kankeren achteraf!” Misschien grof, maar dan blijft het tenminste hangen. Energy Balanced Lifestyle… Gevonden tussen de soep en de patatten zeker?

Laat een reactie achter

Nl-Be: 1-0 voor Taal

20 december 2008 · Ingedeeld onder letters, media · Tagged , , , , , ,

Anita Witzier, presentatrice van 10 voor Taal

Met alle politieke heisa ben je er misschien niet zo mee bezig, maar herinner je het je nog? Het laatste taalprogramma op de Vlaamse televisie: 10 voor Taal. Heel wat taalliefhebbers keken wekelijks naar het luchtige, maar moeilijke spelletje. Net zoals bij Blokken is het quasi onmogelijk om zelf niet half mee te spelen als je er naar kijkt. En we zouden die Nederlanders elke week toch wel weer “een poepie laten ruiken”. Effectief: Vlaanderen won het vaker dan Nederland. Gek genoeg nooit als mijn pa keek, die zich dan ook maar ergerde.

Na vele jaren en al bijna evenveel presentators kwam het plots niet meer op de Vlaamse televisie. Wie wou, kon nog op Nederland 2 kijken, maar ja, wie doet dat nu hé? Marcel Vanthilt bleef echter wel nog steeds trouw op post naast Anita Witzier (foto) en de Vlaamse kandidaten stroomden ook nog toe. Helaas komt daar nu een eind aan. Marcel vliegt buiten, de Vlaamse kandidaten ook. Nederland gaat vanaf nu tegen zichzelf spelen. Uiteraard, kunnen ze niet meer verliezen. Zo wint Nederland het deze keer toch van Vlaanderen. Helaas voor de laatste Vlaamse fans. De VRT zal het dus vast niét terug op tv brengen, al hadden vele mensen daar toch nog stiekem op zitten hopen.

Ah ja, ik zal wel stilaan oud worden zeker, dat ik dit soort programma’s begin te missen?

Laat een reactie achter

Zusters en kinderen

30 november 2008 · Ingedeeld onder actualiteit, letters, media, rariteiten · Tagged , , , , , ,

Zaterdag 29 november heb ik een leuk taalspelletje gehoord van de VRT-nieuwsdienst in het Journaal van 19u op één. Het ging over een pedofiele priester. Hij zou zich vergrepen hebben aan kinderen op Chiro-kamp, waar hij leider was. Omdat er een onderzoek naar hem loopt, is de man door zijn oversten, aldus het Journaal, op NON-actief geplaatst. Ja, dat zal hard aankomen. Van kleine kindjes naar veelal oude dametjes die al bijna niet meer weten wie ze zijn. In your face, perverte vent! Dat zal je leren! Mooi voorbeeld van hoe alternatieve straffen stilaan de regel vormen.

Laat een reactie achter

Van computers naar taal en terug

20 november 2008 · Ingedeeld onder bio-informatica, letters, studeren · Tagged , , , , , , ,

Ooit gehoord van computationele taalkunde? Als informaticus is het natuurlijk mijn plicht dat wel wat te kennen. Kort gezegd gaat het er om dat daarin informatica, vooral text mining, wordt gebruikt op taal. Zoals je op de link kunt zien, is text-mining kennis halen uit tekst. We hopen met die kennis misschien zelfs onbekende, nieuwe kennis te halen. Een simpel voorbeeldje: Java is zowel een programmeertaal, een Indonesisch eiland als kwaliteitskoffie. We geven een programma wat pagina’s over de drie onderwerpen en hopen dat het programma leert de drie te onderscheiden op basis van andere inhoud. Als we dan een nieuwe pagina op inhoud willen screenen, dan zal het programma de geleerde kennis gebruiken en ons (hopelijk) vertellen over wat de pagina gaat. Het gaat natuurlijk vaak veel verder dan drie simpele voorbeelden uit elkaar halen. Waarschijnlijk zou zo’n programma snel leren dat woorden als “programmeren”, “eiland” en “koffie” relevant zijn om ‘n onderscheid te maken. Net zoals wij mensen dat in feite doen. We lezen de context en weten al snel waarover het gaat. Maar het kan dus véél complexer dan dat.

Taal benut informatica. Of beter: taalkunde maakt hier mooi gebruik van het concept data mining, dat ruim gezien kennis (= iets nieuws) probeert te halen uit een grote hoop data. Tekst is daar een deeltje van. Taalkundigen gebruiken de vergaarde kennis over data mining en gebruiken het voor hun specifieke doelen rond tekst en taal. Gaan ze dan zomaar lopen met andermans ontdekkingen? Nee, dat nu ook weer niet. Soms draagt zo’n specifieke toepassing er toe bij om een bepaald concept te verbeteren. Informatica is menselijk, bevat fouten en kan dus altijd geoptimaliseerd worden. Als taalkundigen daar nu bij kunnen helpen, dan is dat voor iedereen goed.

Toen ik deze week eindelijk wat mocht en kon doen voor mijn thesis, schrok ik me dan ook een kleine bult. Mijn thesis gaat over DNA. Lettercodes, je weet wel. De eerste opdracht is om een programma over proteïnen, eiwitten (die dikmakers in vlees, maar vooral nuttige biologische structuren die ons net mensen maken) aan te passen voor DNA. DNA en eiwitten verschillen wel wat, dus ik vreesde al dat dat een serieuze aanpassing zou kunnen vergeven. Gek genoeg bleek het gebruikte programma voor eiwitten te stammen uit een text-mining-programma van… inderdaad, taalkunde! Hetzelfde programma uit z’n tekstuele context rukken en toepassen op eiwitten, bleek niet zo moeilijk. Handig, niet? Of hoe informatica binnen de taal teruggaat naar een toepassing binnen bio-informatica.

Het zou helaas te mooi zijn voor mijn thesis dat dit zomaar zou werken voor DNA. Blijkbaar valt DNA niet zo goed te herleiden naar iets tekstueel als eiwitten. De doctoraalstudent met wie ik samenwerk voor dit stuk thesis probeerde met wat aanpassingen het programma te gebruiken en hop, het ging niet… Dat betekent code overlopen. Code in C++, een taal die ik niet zo machtig ben, laat staan de bio-ingenieurs waar ik mee samenwerk. Mijn basiskennis was al genoeg om de doctoraalstudent toch duidelijk te maken dat hij de code waar alles foutliep toch maar beter niet verwijderde. En dan gaat de bal aan het rollen: we bekijken de code en stellen vast dat taal en informatica toch nog niet één geheel vormen. Jarenlang probeerden ze ons in de informatica duidelijk te maken dat je bij je code véél uitleg hoort te noteren. Zodat iedereen zowel op een formele als informele manier te zien krijgt wat een stuk code hoort te doen in elke omstandigheid. Dan moet de lezer achteraf niet zo naar de code kijken. De code is trouwens openlijk toegankelijk (open source) en mag dus door iedereen gelezen worden. Helaas! Dat waar taalkundigen net goed in zouden moeten zijn, in duidelijke informatie schrijven, al was het maar informeel, is totaal weggelaten in dit programma. Code verstaan is dan helemaal niet zo simpel. Bovendien herkende ik prehistorische programmeermethodes, die geen enkele informaticus nog durft gebruiken sinds jaren. Dit programma is niet zo oud en had dit dus nooit mogen bevatten. Probeer dat dan maar eens te verkopen aan een bio-ingenieur die géén C++ kent en dus niet goed kan lezen. Taalkundigen, doe wat jullie zo goed kunnen: schrijf!

Kortom, van informatica naar taal en terug: het is nog niet perfect. Taalkundigen moeten duidelijk leren programmeren. En de bio-informatica? Die moet dringend ook eens informatici gaan zoeken. Ah, er is nog hoop voor mij!

Laat een reactie achter