Michiel op de Sporen

Herman Van Rompuy is het geworden: “president” van Europa. In feite president op z’n Frans: voorzitter. Het klinkt in het Nederlands natuurlijk leuker als president. Ah ja, laten we daar maar niet over vallen. Van Rompuy heeft een zeer mooie job gekregen, vol prestige. Macht misschien niet, maar dat hoeft misschien ook niet. Hij wordt een van de gezichten van Europa, naast Barroso. België heeft als stichtend lid zo erkenning gekregen voor al wat het land betekent voor Europa. Denk maar aan Brussel, dat steeds meer een Europese dan een Belgische (laat staan Vlaamse, wat een belachelijk idee!) stad is. Van Rompuy, het ga je goed.

De redenen waarom Van Rompuy gekozen werd, zullen ons wel nooit helemaal duidelijk zijn. Volgens mij speelt vooral zijn imago van conservatief politicus. Dat hij Duits en Frans kent, zal Sarkozy en Merkel wel hebben doen inzien dat een Belg het beste is om hun beider posities te verdedigen, zonder nadeel voor de bevriende partner. België is Europa in het klein. Hij komt niet uit een land dat schoothondje speelde voor de VS. Zijn rustige vastheid maakt hem voor conservatieven een geschikte persoon. Hij is ook lid van de EVP, de Europese koepel boven de CD&V, de partij die de verkiezingen won. Een socialistische Brit die de VS steunde? Nee, niet nodig. Maar zelfs de Britten moeten ergens wel blij zijn met Van Rompuy, want hij is niet de man die zo hard vooruit wil. Hij is meer de man van het nu. Europa uitbreiden is niet zijn grootste bekommernis, integendeel. Turkije lid maken wees hij al af. Het moet vele conservatieven als muziek in de oren klinken. Ja, hij zal wel de man zijn die de stem van vele mensen in Europa vertegenwoordigt. Hij is trouwens inderdaad de rust zelve, maar kan daarbij heel gevat uit de hoek komen. Zijn intelligente ironie maakt hem grappig én duidelijk. Een duidelijk standpunt maken, daar kan niemand tegenop, zeker niet als het vol ironie zit. Hij is er een kei in het parlement. Hij beantwoordt vragen met ironie, de oppositie lacht, maar kan er niet tegenop. Als dat lukt in Europa en de wereld: prima. Dat zal de eenheid vooruit helpen.

Maar wat met België? Van Rompuy kan geen premier blijven, maar wie komt in zijn plaats? Er zijn enkele mogelijkheden:

• Yves Leterme: omstreden aan beide kanten van de taalgrens, maar toch dé grote winnaar van de verkiezingen. Daardoor niet te onderschatten. CD&V gelooft in hem en dat zullen we geweten hebben. ALS de CD&V de premier mag leveren, dan lijkt hij de enige kandidaat. CD&V is ook de grootste partij.
• Didier Reynders (ook bekend als deejay Reynders, als je sommige mensen zijn naam hoort uitspreken): zeer omstreden aan Vlaamse zijde, ook regeringspartij PS zal hem niet zien zitten. Maar de liberalen zijn wel de grootste familie. Hun komt in die zin het recht toe om de premier te leveren.
• Elio Di Rupo: maakt geen kans zonder sp.a in de regering. Bovendien zijn de socialisten samen niet bepaald sterk genoeg. Aan Vlaamse zijde zal Di Rupo ook niet snel geaccepteerd worden.
• Guy Verhofstadt: de enige Vlaamse liberaal die kans maakt om premier te worden. Helaas: hij is fractieleider in het Europees Parlement en binnen de Open Vld ligt zijn generatie al maanden onder vuur. Wel is het een liberaal die in heel België goed in de markt ligt. Zowel binnen als buiten zijn partij.

Dat is het eigenlijk. Feitelijk is geen enkele kandidaat onbesproken genoeg. Van Rompuy was dat enkele maanden geleden wel. Toen heette dat nog een nadeel, maar de geschiedenis wijst uit dat het beter ging zo dan met Leterme.

Ik vind dat nu wel straf. Ons land stikt van de politici, maar geen enkele lijkt geschikt genoeg om het land te leiden? CD&V lijdt inderdaad aan armoede. Alle anderen uit die partij zijn intussen op de achtergrond verdwenen. Kris Peeters niet, maar die stapt niet op. Dus wie is er anders dan Leterme? En wie komt dan in de plaats van Leterme op Buitenlandse Zaken? Ongetwijfeld een liberaal, want dat is een belangrijke post. Geen premier, dan zeker de minister van Buitenlandse Zaken, zo lijkt het wel. Maar dan moet een andere liberale post weg en die zal dan weer bij CD&V komen. Voor Vervotte? Wegkwijnend in de Kamer.

Een liberaal aan de macht? Het kan, maar ik veronderstel dat Reynders het dan wel zou moeten worden. Een slecht idee gezien de schandalen waar hij blijkbaar altijd wel ergens iets mee te maken heeft, maar wat nooit bewezen wordt. Dan is de post van financiën vrij en die zal Leterme dan zeker willen. Wie wordt dan minister van Buitenlandse zaken? Een liberaal misschien, maar misschien een CD&V’er weer. Maar dan moet er een andere liberaal respectievelijk christendemocraat weg.

Een stoelendans dringt zich op dus. Het land lijkt weer in een crisis te belanden, hetzij omdat er geen machthebber aangeduid kan worden, hetzij omdat er een slechte aan de macht komt.

Misschien moeten we wel weer een grijze muis aan boord halen. Een politicus met een goede naam, maar een achtergrondfiguur. Wie? Geen idee, ik ken die mensen ook niet zo goed. Misschien een Duitstalige, die geen last heeft van Franstalig of Vlaams te zijn? De ideale consensusfiguur. Maar wie dan? De socialisten zijn sterk daar, maar niet in het parlement.

Wat een miserie. Wie had dat ooit gedacht: dat ons land niet verder zou kunnen zonder Van Rompuy? Maar ah, ons land komt er altijd wel doorheen. Zeker weten. De labiliteit van de regeringen in België maken het land net zo stabiel: alleen de echte machtige mensen blijven op den duur over en komen ooit wel boven. Ooit.