Michiel op de Sporen

Image via Wikipedia

Milieu, klimaat en natuur: ze liggen me na aan het hard. Elke week weer lees je zorgwekkende berichten. Deze week bijvoorbeeld: de ijskappen smelten sneller dan voorzien. Elke week voorspelt iemand wel dat er meer overstromingen, meer droogte (paradoxaal genoeg, maar eenvoudig: de regen van nu wordt anders verdeeld: meer op één moment, minder op een ander), meer stormen, meer orkanen… zullen komen. Andere berichten hebben het dan over schildpadden die plastiek eten omdat ze denken dat het kwallen zijn, of dolfijnen die verstikt geraken in visnetten. De blauwvintonijn (foto) staat op het punt uit te sterven, maar geen enkel belangrijk gebied – zoals de E.U. – lijkt te kunnen/durven beslissen dat de vangst (voor een tijd) aan banden moet worden gelegd. Eerder had ik het al over de aalscholvers die onder vuur liggen omdat ze “onze” vissen opeten, maar die zitten er net omdat het water troebel is… door menselijke hebzucht (samengevat: omdat wij te veel vissen, kunnen algen groeien zonder opgegeten te worden, die maken het water troebel waardoor de aalscholvers komen, die dan de weinig overgebleven vis bejagen). Wederom een paradox. Moeten we ons zorgen maken? Zeker weten. Voor wie het niet begrepen had: “we zijn niet goed bezig”. Duidelijker gezegd: het gaat slecht.

En toch. Hoop. Sprankeltjes hoop, maar toch hoop. De wereldwijde crisis zorgt ervoor dat er minder CO₂-uitstoot is. De E.U. lijkt de Kyotonormen te zullen halen. Dat er nu volop gewerkt wordt aan een groenere economie, dankzij de crisis, is hoopgevend. De ontbossing in Brazilië is ook afgeremd. Er wordt nog steeds (te veel) gekapt, maar minder dan vroeger. Japan experimenteert met nieuwe technologieën om zonne-energie te benutten. Vlaanderen plant waterkrachtcentrales op het Albertkanaal (al goed dat het niet op rivieren is!). Spanje haalde enkele dagen geleden plots 53% van zijn energie voor die dag uit windenergie. Een aanzienlijk aandeel komt er ook uit zonne-energie. Duitsland haalt intussen ook al een hele hoop energie uit wind en licht. Helaas blijven vele landen (België, Nederland, om er 2 te noemen) fel achter. Er komt in Moeskroen een experiment om dierlijk vet als brandstof voor een auto te gebruiken. Nog CO₂, maar geen fossiele brandstoffen meer, plus minder afval.

Hiermee zijn we er natuurlijk nog lang niet, maar ik stel met veel plezier vast dat “we” het beginnen te leren. Dat milieuactivisten geen grijze muizen meer zijn, maar trendsetters. Het laat mensen niet langer koud, al veronderstel ik dat velen nog steeds niet goed weten waarover het eigenlijk gaat. Er is nog veel werk en er is nog veel onderzoek nodig, maar de negatieve trend is iets minder negatief.