
Cover "La truffe dans le guidon"
Sommige striphelden lijken nooit te zullen sterven. Eén van die helden is striphond (geen ijsbeer!) Dommel, één van de Belgische klassiekers. Bedenker en tekenaar Dupa is er intussen helaas niet meer bij, m
aar zijn reeks is gelukkig niet opgedoekt. Zijn opvolgers, Rodrigue en Aucaigne, begonnen een aantal jaren geleden met De nieuwe avonturen van Dommel, getrouw aan de stijl van Dupa. De nieuwe reeks is intussen aan album 5 beland, maar een Nederlandse vertaling is er niet meer bij sinds album 2, helaas… Uitgever Le Lombard vertaalt alleen nog de allerbeste reeksen. Gek genoeg is Dommel daar niet langer bij. Over naar Cubitus dus, in het Frans.
De verhalen van Dommel zijn eigenlijk altijd gelijkaardig: Dommel of zijn baasje Semafoor komen in de gekste situaties terecht. Ze verkleden zich, ze gaan er op uit met een zeer aftandse motorfiets of Dommel maakt ruzie met zijn buurman, kat Balthazar (Sénéchal in ‘t Frans). Semafoor vindt ook al eens wat uit of knutselt al eens, vaak voor de motorfiets waar hij zo dol op is, maar waar Dommel een hekel aan heeft. Niet onverstaanbaar overigens: het ding rammelt bijna uiteen.
Zoals altijd is dit album een verzameling van gags, grapjes op één pagina. Dit maakt het album goed leesbaar, zelfs voor mensen – zoals ik – met een beperkte kennis van het Frans. Zelf vond ik de 3 vorige onvertaalde albums veel minder goed verstaanbaar. Het Frans zit namelijk vol woordspelletjes, ook in dit album, maar in tegenstelling tot de vorige keren heb ik elke grap kunnen verstaan zonder woordenboek.
Ook gebruikelijk is de aanwezigheid van één langer verhaaltje, vaak een parodie op iets heel bekend, in dit geval Indiana Jones (vorige keren kregen we al Star Wars en Lord of the rings, om je zo een idee te geven). Daarin lijken de personages andere helden, maar als puntje bij paaltje komt zijn ze toch weer gewoon Dommel, Semafoor en Balthazar. Komisch, maar hierin wordt het meest ingewikkelde Frans van het album gebruikt. Wederom geen woordenboek gebruikt, maar ik ben vrijwel zeker dat bepaalde grapjes me ontgaan zijn in dit geval.
Qua tekenstijl is Dommel ook buitengewoon. Zowel Dupa als zijn opvolgers weten ook van de achtergrond een heel gebeuren te maken. Zo komen Dommels vriendjes, een slak en een mini-Dommel, vaak aan bod in de avonturen, maar slechts zelden spelen ze een grote rol. Toch zul je ze ook grappig vinden als je op ze begint te letten, allicht na het album nog eens te hebben gelezen. Zo ontdek je steeds iets nieuw en gaat het niet gauw vervelen.
Kortom, een waardige opvolger voor Dupa’s verhalen, helaas onvertaald gebleven. Desondanks steengoed!
Uitgever: Le Lombard
Prijs: 9,45 (hardcover)



