Michiel op de Sporen

Cover 'Het milieu volgens Flater'

Nu André Franquin al meer dan 12 jaar niet meer onder ons is, is het moeilijk om nog munt te slaan uit wat er nog rest van de beroemde striptekenaar. Een probleem waar ze bij de Stichting Hergé al heel lang mee zitten. Munt slaan uit Hergé is voor hen ogenschijnlijk het doel op zich geworden. Gelukkig verloopt dat bij de nabestaanden van Franquin wat anders. Het werk van de grootmeester is al geruime tijd in handen van Marsu Productions, die gelukkig vrij goed toezien op het nagelaten werk (hout vasthouden!). Franquins werk wordt met mondjesmaat compleet aan de verzamelaar aangeboden in mooie albums. De Marsupilami verschijnt nu nog, maar wordt door iemand anders getekend. Guust Flater is evenwel dood. Geen opvolger voor Franquins favoriete figuur. Marsu moet het dus doen met wat het heeft. Schetsen en zeldzame platen worden ook gedrukt in speciale albums, maar de reeks zelf kent geen uitbreiding meer. Met écht werk van Franquin uitpakken is dus niet zo eenvoudig. En toch zijn we al toe aan een derde Guustalbum na de dood van Franquin! Het eerste was een compilatie (Best of), het tweede een verjaardagsalbum (Guust 50) en het derde is nu uit: een album over het milieu.

“Het milieu volgens Flater” is de toepasselijke titel. Het album is uitgebracht op en ter ere van wereldmilieudag, 5 juni. De UNEP, het milieuprogramma van de Verenigde Naties, organiseerde dit jaar Echo Festival, een 3-daags festival in Brussel. Het festival wou mensen bewust maken van de milieuproblematiek en Guust Flater werd als mascotte gevraagd. Geen probleem voor de nabestaanden van Franquin, zo te zien. Franquins werk staat dan ook vaak in het teken van milieu, Guust leent zich dus perfect tot deze vorm van acties. Marsu bracht dus ook maar een nieuw album uit. Verwacht er geen nieuw werk in. Ook de concentratie aan onuitgegeven werk is vrij beperkt. Het album is een compilatie van gags waarin Guust Flater de wereld zelf vervuilt of verspilt of oplossingen probeert te vinden om dat net niet meer te doen. Guust zelf rijdt met een heel oude wagen en is dus geen toonbeeld voor het milieu. Niet aanwezig in het album, maar anderszijds wel relevant is dat Guust op het einde van zijn loopbaan meer en meer de bus begon te nemen. Het is me een raadsel waarom net die passage niet in het album staat. Er staan er gelukkig wel nog veel andere in.

Speciaal aan dit album zijn dus niet zozeer de zeldzame platen (er staan enkele kleine, ongepubliceerde prentjes in), maar wel 2 andere dingen: het album is voor UNEP gemaakt, dus is educatie wel op zijn plaats. Elke bladzijde bevat dan ook een stukje geschiedenis van de lange strijd om milieu- en natuurproblemen duidelijk te maken. Sommige pagina’s al wat meer, die zijn dan vrolijk opgesmukt met een uitvergrote tekening van Guust, het tweede lokkertje. We zien zo Franquins tekening in meer detail. Helaas weer geen zeldzame tekeningen, maar toch aardig.

Leuk album, maar wie het wil kopen voor de strips alleen, raad ik toch aan de reeks zelf aan te schaffen. Wie meer wil weten over mijlpalen in de geschiedenis van natuurbehoud is er wel goed mee. En fans van Franquin vinden er vast ook wel iets aan.

Wie trouwens denkt “Ik koop het niet, want de natuur beschermen doe je ook door geen bomen te kappen om strips mee te maken!”, is fout. Het album is gedrukt op papier met het FSC-label, wat betekent dat het uit duurzaam beheerde bossen afkomstig is.

Uitgever: Marsu Productions

Richtprijs: 5,25 euro