Een nieuwe strip van Kuifje? Belange niet! Tekenaar Hergé is al een hele tijd geleden gestorven en voorlopig mag er geen nieuw album verschijnen. Binnen een 50-tal jaar wel, maar wie weet maak ik dat zelf al niet meer mee. Er liggen al Kuifjes klaar voor die datum, van andere tekenaars. Maar tot dan moeten we het stellen met oude albums.
Stichting Hergé probeert nog stevig munt te slaan uit de originele Kuifje zo lang het nog kan. Niet iedereen is even tevreden over hun aanpak en visie, maar of je nu fan bent of niet, ze brengen ook juweeltjes op de markt. Daarmee bedoel ik geen afgeleid product, maar écht werk van Hergé.
Een beetje geschiedenis
Kuifje verschijnt tijdens de Tweede Wereldoorlog in Le Soir, dat onder toezicht stond van de Duitse bezetter. Er verschijnen enkele verhalen, op steeds kleiner formaat. De oorlog heeft namelijk voor een drastisch papiertekort gezorgd. Aan de oorlog kwam gelukkig een eind, maar dat betekende ook voor Le Soir van die tijd het einde. Ook het verhaal van Kuifje dat toen liep, De 7 kristallen bollen, werd abrupt gestopt. Hergé werd bovendien van collaboratie beschuldigd, hij had uiteindelijk zijn boterham proberen te verdienen bij een krant van de bezetter. Dat was in 1944.
De Zonnetempel
Twee jaar later, in 1946, wordt het verhaal weer opgepikt. Raymond Leblanc sticht het weekblad Kuifje waarin die held natuurlijk een rol hoort te krijgen. Hergé kan weer beginnen werken. Hij pikte zijn onafgewerkte verhaal weer op. Eigenlijk was het verhaal zo goed als af en kon het vervolg, De Zonnetempel, bijna beginnen. In het nieuwe weekblad begon dan ook effectief het gloednieuwe verhaal De Zonnetempel, maar natuurlijk niet zomaar. Er kwam eerst een samenvatting van het avontuur uit Le Soir, zo konden nieuwe lezers het verhaal ook volgen en waren de oude lezers weer helemaal bij de les. De laatste platen van De 7 kristallen bollen werden ook gewoon in het verhaal geïntegreerd, ook al horen ze in feite niet bij De Zonnetempel (ook niet in de albumversies). Maar ja, het was toch een vervolgverhaal, niet? Logische keuze. Maar voor het weekblad wou Hergé een beetje speciaal doen. Het verhaal werd niet verticaal getekend, maar wel horizontaal. Dus anders dan in een stripalbum. Een vernieuwende manier die wel aansloeg. In de loop van het verhaal werden ook strookjes info aan de pagina’s toegevoegd. Info over de Inca’s, die een belangrijke rol spelen in het verhaal. Zo werd het verhaal ook nog educatief.
Fijne anekdote: de cover van het eerste weekblad werd ook gebruikt als cover voor dit boek en het doosje waar het boek in steekt.
Het album
Weekbladen worden weliswaar gemaakt om er voorpublicaties in af te drukken. Er kwam dus ook nog een echte publicatie, in albumvorm. Dat album moest natuurlijk gelijkaardig zijn aan de vorige albums. Kortom, De 7 kristallen bollen en De Zonnetempel verschenen rechtop, met de laatste platen van De 7 kristallen bollen in het juiste album. Maar omdat de originelen op een ander formaat waren getekend, moest er heel wat gesleuteld worden om er een albumformaat van te maken. Een groot knip- en plakwerkje waarbij een aantal platen uit de weekbladversie werden weggegooid. Natuurlijk is dat in de ogen van verzamelaars, zoals ik, doodzonde! Ook de uitgeverij had dit begrepen en daarom gaf ze het hele album dus opnieuw uit, maar dan in een speciale editie zoals het in het weekblad was verschenen. Het verhaal is wel hetzelfde gebleven, de platen niet. En daar is het verzamelaars om te doen: de kunst van het verhaal én de tekeningen. Al moet er wel heel duidelijk bij verteld worden dat de kwaliteit van de platen wat te wensen overlaat. Het lijken kopies te zijn uit de weekbladen, maar enkele pagina’s zijn wat vergaan. De tand des tijds, helaas.
Dit verhaal verscheen trouwens een aantal jaar geleden ook in De Morgen. Er kwam helaas (nog) geen Nederlandstalige boekversie van. Dus kopen in het Frans… Ah, met het originele album ernaast lukt dat wel aardig natuurlijk.
Het verhaal
Het verhaaltje is dus net hetzelfde als in het normale album, al zijn er hier en daar enkele extra scènes, die verder van weinig belang zijn. Het verhaal in deze speciale editie pikt dus in waar het vorige stopte in Le Soir. De 7 kristallen bollen ging ongeveer zo: 7 expeditieleden hadden een Incaschat gevonden en er een mummie van weggenomen. Eén na een kregen ze een vreselijke ziekte nadat er in hun huis een kristallen bol werd gegooid. De mummie zelf stond bij het laatste slachtoffer, maar werd door een geheimzinnige bliksem opgebrand. Professor Zonnebloem vond de armband van de mummie en klemde die om zijn pols. Hij werd gekidnapt en het lijkt er op dat enkele indianen daar voor iets tussen zitten…
In deze versie van De Zonnetempel vinden Kuifje en kapitein Haddock sporen die leiden naar de haven. Daar blijkt de kidnapper al per boot vertrokken te zijn naar Zuid-Amerika. Ze nemen het vliegtuig om eerder aan te komen, maar op de boot blijkt een ziekte te zijn uitgebroken. Kuifje vertrouwt het niet en ontdekt dat Zonnebloem op het schip zit. Hij wordt betrapt en vlucht alleen, met Bobbie, weg, maar hij houdt de boot in de gaten. Hij ziet de opvarenden vertrekken en volgt hen tot het station, waar ze de trein nemen. Kuifje wacht zijn vriend Haddock op om de achtervolging in te zetten, maar wordt tegengewerkt. Gelukkig is er de jonge Zorrino die wel weet en durft zeggen waar Zonnebloem heen is: de Zonnetempel, het paleis van de Inca’s. Hij leidt hen tot de Zonnetempel, maar daar krijgen Kuifje en zijn metgezellen niet bepaald een warme ontvangst. Ze worden ter dood veroordeeld. Als bij wonder heeft kapitein Haddock nog een oude krant bij waarin staat dat er een zonsverduistering aankomt. Kuifje maakt hier handig gebruik van: hij doet zich voor als een groot tovenaar die de zon kan bespelen. De Inca’s vrezen het ergste en laten Kuifje en zijn vrienden gauw vrij. En de vloek die over de expeditieleden is gekomen, wordt ook opgeheven. Eind goed, al goed, of wat had je gedacht?
Voor de echte fans!
Uitgeverij Casterman
Prijs: € 19,60 (nieuwe editie, hardcover in extra kartonnen beschermdoos)
